گروهی از مجردها که می‌خواهند به همان اندازه که هستند دوست داشته شوند، فرصت یافتن شریک روحشان را بدون حواس‌پرتیِ دنیای بیرون خواهند داشت و برای ازدواج تصمیم می‌گیرند بدون دیدن رو در رو با هم. وقتی روز عروسی‌شان فرا می‌رسد، آیا واقعیت‌های جهان خارج و عوامل بیرونی آن‌ها را از هم دور خواهند کرد یا با همان فردی که در عشقِ نابینا افتاده‌اند ازدواج خواهند کرد؟